Poffertjes van Oma

 

In de 50 - er jaren waren de gezinnen veel groter dan nu: 5, 10, ja, zelfs 15 kinderen per gezin was voor die tijd heel gewoon...! Vaders waren lange dagen van huis om de kost te verdienen, zodat ze deze grote, gezellige gezinnen konden onderhouden.(Ze gingen bv. ook veel overwerken 's avonds!)
Moeders werden - naarmate hun gezin groeide - steeds inventiever op velerlei gebied. Natuurlijk was de school een welkome afleiding (zowel voor ouders als voor het kroost zelf), maar dan....die lange vakanties, hoe hield je al die kinderen èn in harmonie èn geïnteresseerd leuk bezig??

In Spakenburg namen de moeders hun lange houten staken (die waar ze de waslijnen aan uithingen) en samen met wat biezen matten en andere kleden bouwden ze zo de prachtigste tenten, waarin hun kroost zich prima kon vermaken. In en rondom deze tenten hadden de kinderen volop vertier.
De moeders leerden hun kinderen van weinig iets lekkers te maken: wat meel, boter en suiker werd tot een overheerlijk deeg/beslag gemengd. Op een petroleumstelletje deden ze voor, hoe hun kinderen poffertjes en boterballen konden bakken. De groten leerden het de kleintjes weer, etc.

Poffertjesbakker Henk Korpádi van 'Poffertjes van Oma' is een kind uit zo'n groot gezin van 15 ( hij had volgnummer 12). Van zijn moeder - in juni 2011 helaas op 95-jarige leeftijd overleden -  heeft hij zo niet alleen de aloude bereiding, maar ook het zorgvuldig bakken van de poffertjes geleerd.
Complete wedstrijden werden er toentertijd in de straat gehouden.
Wie bakte de meeste, de mooiste, de glanzendste, de lekkerste??

Poffertjes bakken werd voor Henk een nieuwe fase in èn logisch vervolg van zijn carrière. Hij verfijnde de kunst van het poffertjes bakken dusdanig, dat zijn goudgele lekkernij tot de allerlekkerste gerekend kan worden.
Nu hij zijn 'biologische Poffertjes van Oma' in het hele land bakt, geldt het oude gezegde: 'Jong geleerd is oud gedaan' voor Henk Korpádi als geen ander.

Er is een kleurplaat van oma om te printen.